30 March 2011

Suatu Ketika Dahulu

Sory entri nie mungkin emo ckit,
tadi time kelas prof tunjuk pic kwsan setinggan,
kawasan orang miskin,
tibe-tibe teringat kehidupan fiyda mase zaman kecik-kecik dulu..

Umah kecik, makan berhutang, sangat susah,
fiyda ingat lagi msa fiyda tadika,
mase tue fiyda hanya mampu tengok jer kawan-kawan makan aiskrim,
aiskrim tu bukan mahal pun,
seposen jer harganya tapi fiyda tak mampu..

mase sekolah rendah,
jarang-jarang jer bawak duit p sekolah,
kalau bawak pun dua puluh sen atau lima puluh sen jer,
time tue org kg tak suka kitaorang sebab kitaorang orang susah,

Tapi fiyda suka kehidupan masa tue,
kitaorang bahagia,
tiada pergaduhan tiada sengketa,

Masa susah kitaorang bahagia,
bila senang kitaorang berduka,
percayalah harta & duit bukan segala-galanya dalam kehidupan nie,
duit tak boleh beli kasih sayang..

Rindu sangat zaman kecik-kecik dulu,
abah selalu ada masa,
ade jer aktiviti yg dibuat bersama-sama,
berkebun, memancing, masuk hutan, bersukan, bersilat........

Tapi semua tue hanya kenangan yang sudah menjadi sejarah,
Tak mungkin akan berulang lagi,
andai masa boleh diputar semula,
fiyda tak ingin abah berenti kerja kerajaan & aktif politik...

Tapi apakan daya,
semua telah tertulis begini jalannya....
sebagai hambanya aku harus redha,
tapi
Rindu sungguh aku rindu semua detik & ketika itu....

1 comment:

asmaqhusna said...

same with me, but tak serupa. hidup sederhana lagi bahagia. tak suka bila bapak kita terlibat dgn politik...busy...klu tyme pilihanraya langsung x nmpak btg hidung...mengalahkan PM